Dit is wat Trugpa
hierover zegt: dat we me onze dikke billen breeduit in onze gevangenis moeten gaan zitten.
We moeten onder ogen gaan zien dat dat kennelijk onze plek is. Er is geen manier om aan onszelf, onze
spanning, angsten, begeerten, perversheid en walging te ontsnappen. We brengen
voortdurend onszelf voort. Dat is onze situatie, en elke poging om onszelf te
verbeteren, maakt de zaak alleen maar erger. Niets helpt. We blijven dezelfde
IK, die nog steeds in dezelfde gevangenis zit. De eerste stap om bezig te zijn
met ZIJN, is erkenning van hopeloosheid en teleurstelling. ZIJN houdt in dat we
uit de mallemolen van de projectgerichte, vooruitstrevende, veranderende,
uitweg zoekende, verlossing zoekende manier stappen.
Op het moment dat we niet meer willen veranderen of ontsnappen, begint ZIJN alles wat er IS te openen.
Op het moment dat we niet meer willen veranderen of ontsnappen, begint ZIJN alles wat er IS te openen.
Onze perversie wordt kenbaar,
onze walging begint op te bloeien en komt in onze pure gedaante tevoorschijn. Op het punt waar we hopeloos
zijn over onszelf, daar bloeit wijsheid.
We
moeten onszelf voortdurend naar de toestand van stagnatie brengen, daar waar we
er niet uitkomen. Dat is het punt waar we tot bloei komen. Ons hele leven
hebben we geprobeerd eruit te komen en we zijn er niet uit gekomen. Op dat punt
kunnen we kiezen om elke poging los te laten en contact te maken met hoe het
is. Als we dat doen, ontstaat er een kwalitatieve omslag, een opening. Als we
niet langer proberen om te openen als remedie tegen geslotenheid, vindt de
opening spontaan plaats. Onze ambities om te openen en beter te worden zijn
volkomen niet ter zake doende. Waar het om gaat, is dat we de dingen kunnen
laten zijn zoals ze zijn.
uit : Handboek Zijnsoriëntatie. Hans Knibbe
De golf
uit : Handboek Zijnsoriëntatie. Hans Knibbe
De golf
Geen opmerkingen:
Een reactie posten